رویای از دست رفته..........

 

ردپایی که محو میشود..............

دردی که تا عمق هستی ام نفوذ می کند......

نبودنی که با تمامی دنیا هم پر نمی شود..............

.

.

مثل کویر..................

مثل شورستان......................

نبودنش اجازه حیاط نمی دهد.............

برهوتی که ه ی چ بارانی ابادش ن م ی ک ن د.......................

............

هنوز     هنوز     هنوز

بعد این همه خود فراموشی....................

هنوز با تلنگری از یادش..............

تمام هستی ام ویران میشود تمام   ه س ت ی ام

[ ٤ تیر ۱۳٩٢ ] [ ٩:٢٧ ‎ب.ظ ] [ آرمان ] [ نظرات () ]
  • ایران موزه | پاپو مارکت