چه تلخی بی انتهایی که همه حجم سینه ام رو پر کرده دیگه خسته شدم از بس به خودم امید دادم و نا امید شدم

کاش قلب  و سینه انسان شفاف بود تا بقیه میدیدند پشت این سکوت و چه دریایی 

چقدر ضعیف کم تحمل شدم..................

/ 4 نظر / 8 بازدید